Droga wiedzie zawsze do celu tego samego. Wędrówka żmudna i mozolna, kolana skrwawione, pot, co się jeszcze nie rozlał na dźwięki, rzeźbi strugi w napiętej skórze, jak łzy żłobią zmarszczki. U kresu w karczmie Rzym duszę zaprzedać. Diablica uśmiechnie się okrutną zalotnością. Share on Facebook
Posts Tagged ‘wiersze’
Poetą być
Łamać słowa jak gałęzie by czynić wiersz. Jak gałęzie łamać słowa, ziemie obiecane między palcami przesypywać. Wierzyć mimo wszystko, kochać pomimo, tęsknić chociażby. Kark zginać u muzy stóp. I sam popłynie atrament, sącząc na kartkę wiersz jak węża jad. Share on Facebook
Politykom na politowanie
Krzysztof Cezary Buszman podesłał mi swój wiersz, a właściwie wierszyk, mocno polityczny. Moim zdaniem tekst jest bardzo “na czasie”. Korzystam więc ze zgody Poety i wrzucam to u siebie na blogu. Jeśli ktoś ma ochotę, to Autor wyraził zgodę na powielanie i rozpowszechnianie tego wiersza, więc można przekazywać dalej, do czego wszystkich gorąco zachęcam. Politykom na [...]
źdźbło
Nie żałuj kropli upadłej, nie rozważaj jej obyczajów, nadejdzie kropla nowa. Wyschnie co zmoczone. Ogrzeje się co zmarznięte. Umrze co ożywione. A każde zgniłe źdźbło glebę użyźni dla następnych. Share on Facebook
Krzysztof Cezary Buszman – Głaz
W trakcie VI Przystanku PaT urywaliśmy się, by spacerem wzdłuż cmentarza dojść nad rzekę, a wzdłuż rzeki dojść do niedużej knajpki, w której siadaliśmy na tarasie, by zjeść obiad i podziwiać piękne widoki. Był to czas na to, by porozmawiać o życiu i o poezji, co przecież na jedno wychodzi, bo poezja jest życiem, a [...]


Posted in
Tags:






