Cieszę się, że spotkałem na swojej drodze kogoś takiego jak Krzysztof Cezary Buszman. Poznaliśmy się przez Przystanek PaT. Krzysztof jest autorem słów hymnu, muzykę napisał i zaśpiewał utwór – Jarosław Chojnacki. I polubiłem Go od razu, choć początkowo patrzyłem na niego z pewnym onieśmieleniem. W końcu płytę z wierszami Krzysztofa nagrał sam bł.p. Krzysztof Kolberger. [...]
Posted in muzyka, poezja, twórczość 
Tags: buszman, jakub śpiewak, jarosław chojnacki, krzysztof buszman, krzysztof cezary buszman, muzyka, PaT, poeta, poezja, przystanek pat, twórczość, wieczna wieczność, wiersz, wiersze 
1 Comment »Droga wiedzie zawsze do celu tego samego. Wędrówka żmudna i mozolna, kolana skrwawione, pot, co się jeszcze nie rozlał na dźwięki, rzeźbi strugi w napiętej skórze, jak łzy żłobią zmarszczki. U kresu w karczmie Rzym duszę zaprzedać. Diablica uśmiechnie się okrutną zalotnością. Share on Facebook
Posted in poezja, twórczość Tags: droga, jakub, jakub śpiewak, literatura, poeta, poezja, śpiewak, twórczość, wiersz, wiersze No Comments »Łamać słowa jak gałęzie by czynić wiersz. Jak gałęzie łamać słowa, ziemie obiecane między palcami przesypywać. Wierzyć mimo wszystko, kochać pomimo, tęsknić chociażby. Kark zginać u muzy stóp. I sam popłynie atrament, sącząc na kartkę wiersz jak węża jad. Share on Facebook
Posted in poezja, twórczość Tags: literatura, poeta, poetą być, poezja, twórczość, wiersz, wiersze No Comments »
Krzysztof Cezary Buszman podesłał mi swój wiersz, a właściwie wierszyk, mocno polityczny. Moim zdaniem tekst jest bardzo “na czasie”. Korzystam więc ze zgody Poety i wrzucam to u siebie na blogu. Jeśli ktoś ma ochotę, to Autor wyraził zgodę na powielanie i rozpowszechnianie tego wiersza, więc można przekazywać dalej, do czego wszystkich gorąco zachęcam. Politykom na [...]
Posted in poezja, polityka, rozmaitości, życie publiczne Tags: buszman, krzysztof buszman, krzysztof cezary buszman, poeta, poezja, polityka, politykom na politowanie, wiersz, wiersze, wybory No Comments »Nie żałuj kropli upadłej, nie rozważaj jej obyczajów, nadejdzie kropla nowa. Wyschnie co zmoczone. Ogrzeje się co zmarznięte. Umrze co ożywione. A każde zgniłe źdźbło glebę użyźni dla następnych. Share on Facebook
Posted in poezja, twórczość Tags: jakub, jakub śpiewak, poezja, śpiewak, wiersz, wiersze, źdźbło No Comments »
