Szef łódzkiego oddziału Ligi Polskich Rodzin (linku nie podaję, po cholerę mam nabijać im page rank, a nazwiska osobnika nie pamiętam, bo jakoś mi szkoda pamięci na głupoty) złożył był w prokuraturze zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa w związku z imprezą naturystyczną, która odbyła się w połowie miesiąca w łódzkim aquaparku.

W czasie tej imprezy, która odbywała się w nocy w wynajętym basenie, bawiło się kilkuset naturystów. Wśród nich były również rodziny z dziećmi. Moim zdaniem dzieci nie powinny uczestniczyć w tego rodzaju imprezach. Nie sądzę, by miało to przynosić jakieś negatywne konsekwencje dla rozwoju psychospołecznego dzieci. Uważam natomiast, że w spotkaniach naturystów powinni uczestniczyć dorośli ludzie, którzy świadomie wyrażą taką chęć. Nie zabrałbym swoich dzieci na takie spotkanie. Sam zresztą też bym w nim nie uczestniczył, jako że naturyzm do mnie nie przemawia.

Póki co naturyzm jako taki jest jednak całkowicie zgodny z polskim prawem. Zdjęcia naturystyczne nie stanowią pornografii dziecięcej, a pluskanie się bez majtek w basenie nie jest ani obcowaniem płciowym, ani inną czynnością seksualną, a takie czyny w stosunku do osoby poniżej 15 roku życia są penalizowane. O ile więc w prokuraturze nie trafi się jakiś radiomaryjny szaleniec, to po prostu zawiadomienie złożone przez LPR spotka się z odmową wszczęcia postępowania z powodu braku znamion czynu zabronionego.

W tym LPRowskim zawiadomieniu zastanowiła mnie pewna niekonsekwencja prawicowych aktywistów. W debacie na temat zakazu stosowania kar cielesnych wobec dzieci prawicowi przeciwnicy używają regularnie takiego oto argumentu: “rodzina to wartość, państwo nie powinno ingerować w rodzinę, rodzice mają prawo decydować o tym, jak wychowują swoje dzieci”. Dlaczego zatem mogą decydować o tym, że będą je bić, czy gnoić, jak Bronisław Wildstein (pisałem o tym w notce “Wildsteina wychowanie przez gnojenie“), a nie mogą decydować o tym, że będą wychowywać dzieci poprzez naturalny stosunek do ciała i nagości?

Skoro już jesteśmy przy stosunku do ciała i nagości: O ile mi wiadomo, imprezy naturystów nie są żadnymi orgiami, naturyści traktują ludzkie ciało jako piękny twór. Takie myślenie wydaje mi się nawet bardzo chrześcijańskie. Skoro bowiem człowiek został stworzony przez B.ga, na Jego podobieństwo, to  jego ciało powinno być uznawane za piękne. To rzeczony działacz LPR dokonuje chyba jakiejś projekcji swoich seksualnych skojarzeń, przypisując swoje “grzeszne” myśli innym. Byłoby jednak dobrze, gdyby ktoś mu uświadomił, że nie wszyscy mają tyle kompleksów, chorych myśli i sprośnych skojarzeń, co on.

Ku mojemu zdziwieniu w tej sprawie wypowiedział się również Robert Biedroń, odwołany niedawno w atmosferze niejasności finansowych szef Kampanii Przeciw Homofobii i aktywista Sojuszu Lewicy Demokratycznej, który w całej imprezie dopatrzył się – a jakże! – dyskryminacji homoseksualistów.

“Homoseksualna para, która nie została wpuszczona na imprezę na miejskim basenie, ma podstawy prawne, by domagać się zadośćuczynienia od organizatorów tej imprezy. Przypominam, że w Polsce dyskryminacja jest zabroniona przez konstytucję”

Odpowiedziała mu, skądinąd roztropnie, Pełnomocnik Rządu Ds. Równego Traktowania, Elżbieta Radziszewska:

“Każdy ma prawo wpuszczać na zamknięte imprezy tylko wybranych gości.Nawet, jeśli na prywatnej imprezie zagra gwiazda estrady, to i tak jej organizator może wywiesić tabliczkę na drzwiach zakazującą poszczególnym osobom wstępu do lokalu. Nawet jesli zaprosi się zespół The Beatles.”

Obowiązek wpuszczania osób homoseksualnych na każdą imprezę nie jest dekretowaniem tolerancji, ale próbą dekretowania akceptacji. Na swoją prywatną imprezę zapraszam tych, których akceptuję. Tymczasem słowo tolerancja pochodzi od łacińskiego tolerare, czyli wytrzymywać, znosić, przecierpieć. Dlaczego miałbym przecierpieć obecność kogoś, kogo nie lubię, na mojej prywatnej imprezie, za którą zapłaciłem. Tolerancja i akceptacja to nie jest to samo. Prawo homoseksualistów do tolerancji jest dla mnie czymś oczywistym, natomiast akceptacja to coś, co nikomu, bez względu na orientację seksualna, nie jest z natury przynależne. Jednego akceptuję, drugiego nie. Moje prawo. 

Obserwuję działania aktywistów homoseksualnych pokroju Roberta Biedronia i tak sobie myślę, że większość homoseksualistów zapewne powtarza sobie w duchu znane powiedzenie “Chroń nas, B.że, od przyjaciół, z wrogami poradzimy sobie sami”.

Share on Facebook